Drie jaar geleden kregen we de lancering van Warhammer 40,000: Boltgun, een first-person shooter geïnspireerd door klassiekers zoals DOOM, Quake en Wolfenstein 3D, die zich afspeelt in het grimmige universum van Warhammer 40,000. Het was een eenvoudige maar enorm bevredigende boomer-shooter met snelle schietactie, bevredigende wapens en charmante maar sombere retro-graphics, waarvoor ik 4 van de 5 sterren gaf. Vandaag de dag is de sequel van Warhammer 40,000: Boltgun hier, met meer ketters om te doden en een nieuwe, tweede speelbare karakter met meer wapens om ze mee te vernietigen. Is het net zo leuk als, of leuker dan, het eerste spel? Laten we het ontdekken terwijl we onze Bolter-geweren gereedmaken en Warhammer 40,000: Boltgun 2 beoordelen.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 verschijnt op 14 oktober 2026 voor Xbox Series X|S, PlayStation 5, Nintendo Switch en PC via Windows enSteam. Deze beoordeling is mogelijk gemaakt dankzij een Xbox Series X-code die is verstrekt door Devolver Digital. Het bedrijf had geen invloed op de inhoud van deze review voordat deze werd gepubliceerd.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 – Verhaal, setting en kunst
Het verhaal gaat dat de krachten van Chaos, geleid door de torenhoge Greater Daemon, Vashtorr, chaos veroorzaken op werelden die worden gecontroleerd door het Imperium van de Mens. Als reactie hierop is de rechtvaardige Space Marine, Malum Caedo, teruggekeerd uit het eerste Boltgun-spel om de heretische demonen uit te roeien. Dit keer wordt Malum Caedo vergezeld door de even vrome Sister of Battle, Nyra Veyrath, die hoopt de demonen in de naam van de God Emperor tot as te verbranden.
Net als in het eerste Boltgun-spel, dient het verhaal als een eenvoudige excuus om Chaos-cultisten, Chaos Space Marines en demonen in rode mist te blazen. Dat vind ik prima, want ik had zin in een actiegame zonder eindeloze cutscenes. Als je echter op zoek bent naar een FPS met een complexe verhaallijn en karakterontwikkeling, kun je beter ergens anders kijken.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 blijft de retro-stijl van de serie belichamen, alsof het een lang verloren PlayStation 1-game uit de jaren ’90 is (met 2D-sprites tegen 3D-achtergronden en modellen), en het is prachtig gedaan. De scherpe, groteske en gotische landschappen van de door oorlog verwoeste forten van Warhammer 40,000, tempels gewijd aan de Chaosgoden, en omgevingen die langzaam worden aangetast door demonische vlekken zijn op sommige momenten een lust voor het oog in deze game.
De 2D-sprites (en soms 3D-modellen) van vijanden zijn scherp, gedetailleerd en trouw aan hun Warhammer 40,000 tabletop-tegenhangers, wat het des te bevredigender maakt om ze in stukken te hakken terwijl ze exploderen in bevredigende pixelachtige bloed- en ingewandenregen wanneer je ze doodt. Bovendien is de prestaties van het spel solide. De game draaide op een constante 60fps met een resolutie van 1080p zonder enige frame drops, zelfs niet wanneer er allerlei chaotische explosies, geweerschoten en brandende lichamen op het scherm plaatsvonden.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 – Gameplay
De gameplay-structuur van Warhammer 40,000: Boltgun 2 laat je over meerdere planeten rennen via hoofdstukgebaseerde missies waarbij je het einde van enorme levels moet bereiken terwijl je elke ketter en demon die je pad kruist, uitroeit. Onderweg kom je een breed scala aan wapens, verborgen collectibles en geheime power-ups tegen om je een voorsprong te geven bij het aangaan van enkele van de moeilijkere vijanden van de game.
Het eerste wat ik leuk vind aan Warhammer 40,000: Boltgun 2 is dat het levelontwerp gevarieerder is dan dat van zijn voorganger. Sommige levels van deze game laten je ruimteschepen en Imperium-faciliteiten van demonen ontdoen; verken je stinkende moerassen gemuteerd door de Chaosgod Nurgle; storm je demonische forten die zijn gewijd aan de Chaosgod Khorne; en ontsnap je uit instortende, brandende gebouwen voordat je wordt gesmolten door oplopende magma, om maar een paar voorbeelden te noemen.
Dit hielp om de gameplay fris te houden, zodat het niet voelde alsof ik constant door lineaire hallen aan het rennen en schieten was. Bovendien heeft Warhammer 40,000: Boltgun 2 afwisselende hoofdstukken die je slechts één keer per playthrough kunt selecteren, wat soms optionele hoofdstukken ontgrendelt waar je meer verborgen collectibles kunt vinden, wat de replaywaarde vergroot.
Overigens slaagt Boltgun 2 erin om mijn grootste problemen met het eerste Boltgun-spel (tenzij op de Xbox-versie) op te lossen: remappable controls. Je kunt nu al je acties aan elke knop toewijzen die je wilt, zodat het beter past bij je speelstijl in plaats van de standaardindeling, waardoor de besturing natuurlijker en aangenamer aanvoelt.
Het is tijd om het te hebben over het hart van Warhammer 40,000: Boltgun 2: de gevechten. De strijd is net zo chaotisch, bloederig en bevredigend als zijn voorganger, terwijl het meer variatie biedt met twee speelbare karakters die elk hun unieke wapens en speelstijlen hebben. Malum Caedo is een langzame maar duurzame tank die veel schoten kan doorstaan terwijl hij twee keer zo hard terugvecht met Bolters, Shotguns en zwaar ordnance. Malum kan vijanden met een schouderaanval aan flarden slaan, op vijanden afstormen met homing Chainsword-aanvallen, en granaten gooien die zwakkere vijanden in een mum van tijd de lucht in blazen.
Tegelijkertijd is Nyra Veyrath een kwetsbare maar extreem mobiele krijger die vijanden neerslaat met een zwaard terwijl ze ze vernietigt met Bolters, Flamers en Meltas. Nyra kan ook schuifbewegingen maken om bepaalde aanvallen te ontwijken terwijl ze vijanden met haar zwaard doorboort, en langzaam ontploffende maar verwoestende Melta Bombs gooien waar zelfs de zwaarst bewapende demon niet tegenop zal kunnen.
Hoewel ze allebei leuk zijn om te gebruiken, vond ik Nyra het leukst. Haar snelle, hit-and-run speelstijl past perfect bij het boomer-shooter subgenre; haar oplaadbare melee-aanval is nuttig om agressieve melee-strijders terug te duwen, en ik geniet ervan om heretische vijanden in pijn te zien gillen terwijl ik ze tot pixelachtige as verbrand met Nyra’s vlammenwerpers en Meltas (die brandende laserstralen ter grootte van auto’s afschieten).
Nyra’s vaardigheden en wapens bleken zeer nuttig tegen de vijanden die voor ons lagen, omdat Warhammer 40,000: Boltgun 2 een groter arsenaal aan vijanden heeft om deze keer tegen te vechten. Je zult het opnemen tegen heretische cultisten, iconische Chaos Space Marines die aan elke Chaosgod (Khorne, Nurgle, Tzeentch en Slaanesh) zijn gewijd, demonhordes, enorme Greater Daemons en andere verborgen verrassingen. Ze zijn allemaal leuk om tegen te vechten, vooral uitdagend op moeilijkere moeilijkheidsgraad waar je moet blijven rennen om niet in enkele klappen verwoest te worden.
Echter, merkte ik dat sommige vijanden en bazen een echt domme AI hadden, waarbij ze vast kwamen te zitten in het terrein, waardoor ze hulpeloos waren voor mij om ze op een onbevredigende manier neer te schieten. Dit gebeurde niet al te vaak, maar vaak genoeg om op te vallen, en het is waarschijnlijk de enige grote klacht die ik met deze game heb. De enige andere opmerking is het gebrek aan Xbox Play Anywhere-ondersteuning, aangezien deze game een geweldige applicatie zou zijn om onderweg met een Xbox Ally te spelen.
Warhammer 40,000: Boltgun 2 – Conclusie
Bovendien bevat het veel easter eggs en ondeugende verwijzingen naar de uitgebreide lore van het Warhammer 40,000-universum voor hardcore fans zoals ik om over te geeky. Een gemiddelde playthrough op normale moeilijkheidsgraad duurt ongeveer 6-10 uur, afhankelijk van of je op zoek bent naar collectibles, en mogelijk meer als je probeert het op moeilijkere moeilijkheidsgraden te verslaan. Dus als je wat vrije tijd hebt om te doden in het weekend terwijl we wachten op de volgende DOOM-game, dan raad ik aan om Warhammer 40,000: Boltgun 2 een kans te geven voor alle boomer-shooter FPS-liefhebbers daarbuiten. Warhammer 40,000: Boltgun 2 lost enkele van de problemen van het eerste spel op en verfijnt de bevredigende schietactie met meerdere speelbare karakters, meer gevarieerd levelontwerp, wapens en vijanden, en prachtige 2.5D-graphics die de over-the-top en grimmige esthetiek van WH40K perfect vastleggen.