Ik weet het, ik weet het. Het is een gedurfde uitspraak, en voordat je naar de reacties springt, laat me mezelf uitleggen. Je hebt waarschijnlijk het nieuws al gehoord. Halo Studios zou kunnen zijn teruggebracht tot slechts 20 werknemers, met de franchise onder de Activision-vleugel en een nieuw team dat de verantwoordelijkheid op zich neemt. Het is oprecht verwoestend dat meer dan 200 mensen door deze stap hun baan hebben verloren.
Hoewel het pijnlijk is geweest om een Halo-fan te zijn in de afgelopen 15 jaar, moeten we toch medeleven en vriendelijkheid tonen aan degenen die door deze beslissingen zijn getroffen, want uiteindelijk zijn we allemaal mensen. “Oprecht verwoestend” is ook hoe ik Halo zelf zou beschrijven, althans in zijn huidige staat.
Het is geen geheim dat 343 Industries, en later Halo Studios, moeite had om vast te leggen wat Halo echt fantastisch maakte, met elk spel dat te kampen had met duidelijke lanceringproblemen of ontbrekende functies. Desondanks vind ik het een beetje oneerlijk dat 343i/Halo Studios alle schuld op zich neemt. Ik stel me voor dat Microsoft zelf een grote rol heeft gespeeld in hoe slecht de franchise werd behandeld en verkeerd beheerd, zelfs teruggaand naar de tijd van Bungie.
Kan het echt nog slechter worden?
Dit roept de vraag op of Activision hier daadwerkelijk de juiste keuze is. Als we kijken naar Call of Duty, is het terecht om je zorgen te maken dat Halo daar ook niet veel beter behandeld zal worden. Ondanks dat geloof ik dat de franchise zich op zo’n ongelooflijk dieptepunt bevindt dat Activision een betere kans biedt voor de toekomst van Halo dan een ander spel dat onder Halo Studios wordt ontwikkeld, en ik zal uitleggen waarom.
We weten dat Halo Studios sterk afhankelijk was van contractwerk om Halo: Campaign Evolved af te ronden, als je het al afgemaakt kunt noemen. Vanwege deze uitbesteding, zou ik beweren dat Halo: Campaign Evolved een van de slechtste manieren is om het eerste Halo-spel te ervaren, alleen overtroffen door Halo: Combat Evolved Anniversary.
Net als Campaign Evolved neemt de Anniversary-editie creatieve vrijheden die volgens mij de ervaring voor terugkerende fans verpesten en de originaliteit tekortdoen voor nieuwe Halo-spelers.
Begrijp me niet verkeerd, Campaign Evolved is niet vreselijk. Het vertelt nog steeds hetzelfde verhaal als het origineel, dus het is niet allemaal slecht, en ik genoot van de bijgewerkte visuals en zelfs enkele van de wijzigingen in de levels, maar dat is voor het grootste deel waar mijn positieve punten eindigen.
Campaign Evolved lijdt onder slechtere cutscenes, ongemakkelijke pacing, slecht geleide voice-overs en een ervaring die aanvoelt alsof er 2.000 mensen aan hebben gewerkt die nauwelijks met elkaar communiceerden. Dat gezegd hebbende, zou ik de campagne zelf een solide 7/10 geven omdat, ondanks mijn problemen ermee, ik plezier had.
Ironisch genoeg lijkt het erop dat de Helldivers 2 x Halo ODST crossover meer voor Halo heeft gedaan dan een remake van het originele spel. Als je op een punt bent waar crossovers in andere spellen, gebaseerd op titels die ouder zijn dan jouw studio, beter worden ontvangen dan jouw eigen spellen, dan moet er duidelijk iets veranderen.
De prequel-missies hebben al mijn hoop vernietigd
Halo Studios ontwikkelde drie nieuwe missies die zich afspelen vóór de gebeurtenissen van Halo: Campaign Evolved. Echter, op bijna elke mogelijke manier, slagen ze er niet in om iets betekenisvols voor de Halo-mythologie te leveren. In plaats daarvan verspilden ze wat een kans had moeten zijn voor Halo Studios om te tonen dat het Halo begreep en de franchise verder kon dragen.
Wat we in plaats daarvan kregen, werd een ervaring die ik alleen maar kan beschrijven als mogelijk het slechtste verhaal dat ooit binnen een Halo-spel is verteld, vlak naast Halo 5. Laat me een beter beeld schetsen van wat we hadden kunnen hebben.
In plaats van dat Master Chief en Sgt. Johnson rondzwerven op een Covenant-schip, stel je drie missies voor die door de campagne zijn verweven en volgen Thel ‘Vadam, de Arbiter, terwijl hij wanhopig probeert en uiteindelijk faalt om Master Chief te stoppen van het vernietigen van Halo.
Dat zou ons niet alleen een veel interessanter perspectief op de gebeurtenissen van het eerste spel hebben gegeven, maar het had perfect geleid naar Halo 2. In plaats daarvan kregen we een nauwelijks memorabele ervaring die aanvoelt als een enorme gemiste kans.
Dat brengt me weer terug bij waarom ik geloof dat Activision een betere optie is dan wat we momenteel voor Halo’s toekomst zagen. De franchise bevindt zich op een punt waar, ondanks dat ik Halo sinds 2001 leuk vind, ik nu liever de uitgever zie die verantwoordelijk is voor Call of Duty een Halo-spel maken.
Ik zie oprecht niet in hoe dingen nog veel slechter kunnen worden dan ze al zijn.
Ja, ik ben me ervan bewust dat de battle passes van Call of Duty vreselijk zijn, en dat skill-based matchmaking ook vreselijk is. Maar ik herinner mensen er ook aan dat Halo Infinite je $10 kostte om je Spartan wit te kleuren en al skill-based matchmaking heeft die net zo streng is als Call of Duty, maar dan met een spelersbasis die niet eens een fractie van de grootte heeft.
Waarom Activision misschien wel logisch is
Het zien van het woord Activision roept terecht een gevoel van ondergang op. Echter, het bedrijf is er ook in geslaagd om enorme Call of Duty-spellen jaarlijks te leveren, waarbij de franchise regelmatig tot de bestverkochte games van elk jaar behoort.
Hoewel jaarlijkse releases van Call of Duty saai beginnen te worden, is het eerlijk om te zeggen dat Activision een goed geoliede machine runt zonder opvallende tekenen van vertraging. In tegenstelling tot 343i/Halo Studios, dat vaak moeite had om spellen op de markt te brengen, heeft Activision herhaaldelijk aangetoond dat het enorme titels kan coördineren tussen meerdere studio’s en ze daadwerkelijk kan uitbrengen.
We hebben het hier over een operatie die in staat is om enorme campagnes, multiplayer, voortgangssystemen, live-service-inhoud, pc-ondersteuning, console-ondersteuning, backend-infrastructuur en meerdere studio’s die naast elkaar werken, te combineren.
Toch weet het elk jaar weer een Call of Duty-spel uit te brengen. Of elk van die spellen goed is, is een andere vraag. Nogmaals, het valt niet te ontkennen dat Activision weet hoe het enorme FPS-projecten moet organiseren en afleveren.
Dat is het grootste dat me hoop geeft, vooral omdat Halo herhaaldelijk moeite heeft gehad om alles op de lancering klaar te hebben. Halo Infinite werd gelanceerd zonder campagne co-op of Forge; Halo 5 verscheen ook zonder Forge, en zelfs Halo: The Master Chief Collection werd berucht gelanceerd in een absoluut verschrikkelijke staat.
Dus, het hebben van een bedrijf dat consequent projecten van deze schaal heeft beheerd, klinkt op zijn minst aantrekkelijk op papier. Het is ook belangrijk om niet verstrikt te raken in het feit dat het Activision is.
Ze zouden naar verluidt een compleet nieuw team vormen om een Halo-project te leiden, en ik hoop dat we enkele oude, vertrouwde gezichten aan boord zien, zoals Joe Staten en natuurlijk Marcus Lehto, die recentelijk heeft gesproken over hoe graag hij terug zou willen keren naar Halo, zelfs door verschillende peilingen te plaatsen waarin hij fans vraagt wat ze zouden willen zien van de franchise in de toekomst.
Dat nieuwe team is waarschijnlijk wat me de meeste hoop geeft, aangezien het duidelijk niet alleen Treyarch of Sledgehammer zal zijn die de opdracht krijgen om Halo te maken, of Infinity Ward die van Call of Duty wordt weggesleept. Microsoft bouwt effectief een nieuw Halo-team onder Activision, wat een kans creëert om mensen aan te nemen die specifiek willen werken aan Halo.
Een compleet nieuw team betekent ook volledig nieuw leiderschap en hopelijk een duidelijkere creatieve richting vanaf het begin. Activision’s bestaande technologie, productieprocessen, QA-teams en algemene infrastructuur zouden nog steeds achter dat nieuwe team kunnen zitten zonder noodzakelijkerwijs te dicteren wat Halo zelf moet worden.
Dat is echt het belangrijke onderscheid hier, want ik wil niet dat Call of Duty een Halo-huid krijgt. Wat ik wil, is dat Halo toegang krijgt tot de soort ontwikkelingsstructuur die Call of Duty in staat heeft gesteld om jaar na jaar enorme games te leveren, terwijl het nog steeds behoudt wat Halo daadwerkelijk Halo maakt.
Halo hoeft de wiel niet opnieuw uit te vinden
Dit brengt me bij wat ik denk dat Halo eigenlijk nodig heeft voor de toekomst. Op dit punt denk ik niet dat de franchise nog een grote heruitvinding nodig heeft, hoewel ik er niet tegen zou zijn als ze de dingen opnieuw zouden opstarten en het verhaal weer oppakken na Halo 3.
Halo 4 probeerde het verhaal in een volledig andere richting te sturen, Halo 5 verschoof de zaken weer, en Halo Infinite zou een platform voor Halo moeten worden voor de komende jaren. Toen werd 343 Industries Halo Studios met de belofte dat dingen zouden veranderen (Spoiler: dat deden ze niet). Op een gegeven moment heb je echt iemand nodig die een compleet Halo-spel maakt.
Geef me een campagne met scoring en timing, splitscreen, campagne co-op, Forge, Firefight, Big Team Battle, sociale modi, aangepaste spellen, theater, een goed voortgangssysteem en een multiplayer suite die daadwerkelijk compleet aanvoelt wanneer ik het spel op de eerste dag opstart. Deze dingen zouden ook niet als ambitieuze verzoeken moeten aanvoelen, want voor een franchise als Halo waren veel van deze dingen ooit gewoon verwacht vanaf 2010.
Meer dan wat ook, zou ik ook graag weer wat consistentie in het verhaal zien. Halo heeft veel te lang nieuwe ideeën geïntroduceerd, schurken opgezet, plotdraden vastgesteld en lijkt dan bij het volgende spel te besluiten dat het liever naar iets heel anders wil gaan. Ik houd mijn vingers gekruist.