Er is weer veel te doen om Gears of War E: Day, maar dit keer draait het niet om cultuurstrijd.
Het gaat om de sensationele berichtgeving over het budget en de verkoopcijfers. Hoofdtitels beweren dat het spel een astronomisch bedrag van $500 miljoen heeft gekost om te maken, terwijl andere rapporten suggereren dat het “slechts” 400.000 exemplaren heeft verkocht. Zoals verwacht, draait de online discussie volop, waarbij sommige mensen op een waanzinnige manier Xbox-fans de schuld geven van dit falen.
Xbox-fans vroegen om exclusives, en toch, wanneer het erop aankomt, “hebben de fans hun geld niet waar gemaakt,” waardoor het vermeende falen van Gears of War: E-Day “hun schuld” is. Het is een nette en overzichtelijke narratief voor consolestrijders, maar het is volledig losgekoppeld van de moderne gaming-economie buiten de sociale media. Ten eerste vereist dat $500 miljoen-cijfer cruciale context voordat iemand het als wapen tegen het spel gebruikt.
Zoals verduidelijkt door Derek Reese, voormalig Senior Product Manager van Xbox Game Creator Services, is die kostprijs niet alleen het directe productiebudget van het spel. Een groot deel van dat cijfer komt voort uit brede operationele overhead, waarbij The Coalition in wezen verantwoordelijk is voor de financiering van Microsofts interne tak van Unreal Engine en voor de ondersteuning van engine-integratie binnen het bredere Xbox-studionetwerk (een technische schuldenlast vergelijkbaar met Turn 10, dat de operationele kosten voor ForzaTech draagt, op Fable en Forza Horizon). Het verwarren van algemene engine-R&D operationele overhead met de directe kosten van de ontwikkeling van één spel is een misleidende weglating in het bredere verhaal. Buiten de budgetdiscussie is het onrealistisch en absurd om te verwachten dat Xbox-spelers zich abonneren op Game Pass Ultimate voor $22,99 per maand, met een jaarlijkse verplichting van meer dan $275, EN $70 op de eerste dag uitgeven voor elke first-party titel om de traditionele verkoopcijfers op te krikken.
Xbox Game Pass Ultimate is geen gratis gamen
Voor wat velen uitgeven aan een Xbox Game Pass Ultimate-abonnement, vertegenwoordigt het in de reguliere detailhandel de kosten van ongeveer vier volledig geprijsde $70 AAA-spellen. Wanneer een speler zich aansluit bij het Game Pass-ecosysteem, betaalt hij in wezen van tevoren voor zijn gaming-aanbod. Verwachten dat diezelfde consument Gears of War E: Day voor de detailprijs koopt om verouderde kwartaalverkoopcijfers te bevredigen, negeert het basis economische contract van een abonnementsdienst. De hele waardepropositie van Game Pass is dat je niet elke keer $70 hoeft uit te geven wanneer een belangrijke titel wordt uitgebracht. Bovendien negeert het om Game Pass-gebruikers als passieve profiteurs te framen belangrijke gegevens die we al weten. Onder ede onthulde Xbox-president Sarah Bond destijds dat Game Pass-abonnees gemiddeld 20% meer geld uitgeven aan gaming dan degenen die zich niet abonneren. Ook ik heb fans gevraagd om “hun geld waar te maken” voor Microsofts afgestoten teams zoals Undead Labs. Er is een duidelijk onderscheid tussen het vragen aan spelers om een kern Microsoft-intern studio te ondersteunen, wiens kwartaalwinsten in de tientallen miljarden liggen, en het ondersteunen van de nieuw onafhankelijke Undead Labs. Spelers die financieel in staat zijn, zouden State of Decay 3 kunnen kopen om Microsofts boekhouders een lesje te leren en Xbox te laten zien wat ze net hebben opgegeven.
The Coalition is een slachtoffer van Microsofts structuur. Ze zijn verantwoordelijk voor de ondersteuning van Unreal Engine over meerdere spellen, samenwerking met Epic Games, terwijl ze ook een veelzijdige multiplayer-titel bouwen die verdrukt wordt door Call of Duty: MW4, World of Warcraft: Forever, Grand Theft Auto 6, en verschillende andere zware titels deze kwartaal is pure waanzin.
In een periode van twee maanden werd van gamers gevraagd om te kiezen tussen enorme titels in elke subgenre: Marvel’s Wolverine, Silent Hill: Townfall, Minecraft Dungeons 2, Ace Combat 8 en belangrijke remasters zoals The Witcher 3: Wild Hunt en Dynasty Warriors 3 Complete Edition.
Verwachten dat één enkel spel recordbrekende directe $70-verkopen genereert tijdens een van de meest drukke, portemonnee-uitputtende lanceervensters in de recente gamegeschiedenis is een illusie. In een klimaat waarin spelers hun uitgaven al beperken, was een dag-een Game Pass-toegang een ongelooflijk handige en goedkopere manier om E-Day te spelen.
De $70 SKU is dood op Xbox, en $30 upgrades hebben het vervangen.
Desondanks misrepresenteren simpelweg 400.000 verkochte eenheden of de focus op Steam-exemplaren enorm het werkelijke betalende publiek. Game Pass-abonnees hebben daadwerkelijk op grote schaal deelgenomen aan het verdienmodel van het spel via de $30 Premium Edition Upgrade. Dat is veel gemakkelijker te rechtvaardigen qua aankoop wanneer je het gevoel hebt dat je al iets waardevols ontvangt met je abonnement. Hoeveel zouden er iets aan het spel hebben uitgegeven zonder dat het op Game Pass stond? Hoe kunnen we dat gedrag echt voorspellen? Er is geen “alternatieve realiteitsgenerator” om te zien hoe het spel het zou hebben gedaan in een universum zonder Game Pass, GTA 6 of de rest daarvan.
De $70 premium SKU is, voor alle praktische doeleinden, functioneel dood voor first-party titels op de Xbox-console. Maar dat is niet omdat Xbox-spelers weigeren geld uit te geven; het is omdat Microsoft hen heeft getraind om geld uit te geven aan vroege toegang add-ons in plaats van $70 voor een zelfstandige licentie.
Dezelfde mensen die Xbox Game Pass aanvallen, zijn waarschijnlijk dezelfde soort mensen die gelukkig wachten op Steam-kortingen, die ook hebben bijgedragen aan de afwijzing van het $70-detailmodel. Dit is voordat we zelfs maar praten over free-to-play-titels zoals Fortnite, Roblox, mobiele games en andere die daadwerkelijk de uitgaven domineren.
Voor velen van deze mensen vertegenwoordigt het een schokkende dubbelstandaard om spelers te bespotten voor het gebruik van het exacte monetizationmodel dat Xbox voor hen heeft ontworpen.
Exclusiviteit is een marathon, geen sprint.
De tweede grote tekortkoming in de huidige discussie is de vraag naar ogenschijnlijk onmiddellijke bevrediging. Asha Sharma presenteerde Gears of War: E-Day en Clockwork Revolution als console-exclusives tijdens de Xbox Games Showcase van dit jaar als een soort olijftak naar de gemeenschap. Een signaal dat platformexclusiviteit nog steeds een kernprioriteit is voor Xbox. Maar één spel zou nooit de hardwareverkopen van de ene op de andere dag omdraaien. De realiteit van de huidige markt komt neer op demografie en huishoudfinanciën.
Een kort verhaal uit mijn eigen ervaring is het tonen van E-Day die draait op een Xbox ROG Ally X tijdens een treinreis naar het werk. Hij was verbluft door de visuals en herinnerde zich met genegenheid dat hij een Xbox-console specifiek had gekocht voor de originele Gears of War. Maar vandaag, zoals hij me vertelde, heeft hij een PS5, een hypotheek en een gezin. Weten dat E-Day niet op PlayStation staat, was een teleurstelling voor hem omdat hij oprecht geïnteresseerd was in het spel, maar aanzienlijk geld uitgeven aan een secundaire console voor één spel is gewoon geen rechtvaardigbare huishoudelijke uitgave meer voor hem.
Beslissingen zoals die worden niet meer impulsief genomen voor de leeftijd en demografie van de consolegebruikers die Xbox richt. Hardwaremomentum kan niet worden herbouwd met één enkele vlaggenschiprelease; het moet een langzame en gestage heropbouw zijn over jaren van consistente, ononderbroken hits. Als gezin hebben we gesproken over het kopen van een Nintendo Switch 2, deels aangedreven door de lancering van Ocarina of Time, maar dat alleen is geen drijvende factor; we zullen toegang krijgen tot Pokopia, Mario Kart, Donkey Kong Bonanza, etc. – allemaal exclusives die het een meer rechtvaardigbare uitgave maken en waarvan het hele gezin kan profiteren.
Verwachten dat E-Day alleen op magische wijze jaren van verschuivende multiplatformstrategie en hardwareafname in één maand kan omkeren, is ongelooflijk kortzichtig. Eén spel zal niemand overtuigen om van ecosysteem te wisselen, maar vier of vijf over een periode van twee jaar misschien wel. Het herbouwen van merkkonfidentie vereist geduld, iets dat de internetcommentaarcyclus mist, en iets dat Microsoft zelf in het verleden berucht heeft ontbroken.
Het gevaar van kortzichtige wendingen
Als Microsoft de initiële detailverkoop van E-Day interpreteert als een falen van exclusiviteit in plaats van een voorspelbare uitkomst van hun eigen abonnementsstrategie en timing, lopen ze het risico opnieuw een voortijdige koerscorrectie te maken. Dus voor hun eigen bestwil hoop ik dat ze de huidige discussie negeren.
Niche of gloednieuwe IP’s zoals Clockwork Revolution zullen ook niet de spijker op de kop slaan. Wat echt nodig is, als ze er de smaak voor hebben, is exclusiviteit rond enorme, platform-definiërende pijlers; de momenten waarop een spel zoals The Elder Scrolls 6 strikt binnen het Xbox- en PC-ecosysteem wordt gehouden, zijn wat casual gamers daadwerkelijk zou kunnen laten heroverwegen waar ze spelen.
Ik denk zelfs niet dat zoiets als Elder Scrolls 6 alleen daarvoor zal zorgen, maar als het wordt voorafgegaan door een aantal andere exclusives, zou het kunnen.
Game Pass is ontworpen om te veranderen hoe spelers spellen consumeren. De spelersbasis de schuld geven voor het gebruik van de service precies zoals geadverteerd is een vreemde dubbelstandaard. Veel spelers hebben uit eigen zak betaald voor de E-Day premium upgrade bovenop hun abonnementen. Als Xbox wil bewijzen dat exclusiviteit nog steeds belangrijk is, moet het de strategie de ruimte geven om te ademen.
En de deugd-signalerende commentatoren moeten stoppen met het verwachten dat abonnement-georiënteerde, “wacht-op-een-korting” spelers in een $70 detailmodel zullen kopen, terwijl hen herhaaldelijk en expliciet is verteld dat ze dat niet hoeven te doen.