Het 25-jarig jubileum van Xbox is aangebroken, en het is een bewogen reis geweest met veel hoogte- en dieptepunten.
Ter gelegenheid van deze belangrijke gebeurtenis kijk ik terug op hoe ik in aanraking kwam met het Xbox-ecosysteem, wat mij overtuigde om bij deze console te blijven, en hoe dit mijn meest dierbare gameherinneringen heeft gevormd.
- AANBIEDING: Krijg 86% korting op Surfshark VPN met 🦈
Mijn eerste ontmoeting met Xbox
Mijn eerste herinneringen aan het Xbox-ecosysteem stammen uit de vroege jaren 2000. Mijn broer kwam met zijn vrienden thuis om een vreemde nieuwe sci-fi shooter genaamd Halo op de originele Xbox te spelen.
We hadden enorm veel plezier terwijl we samen de singleplayer-campagne doorliepen. Dit gebeurde ondanks dat mijn broer ons continu in de problemen bracht met zijn obsessie voor granaten en zijn slechte rijvaardigheden met de Warthog. We spendeerden ook tijd in de PvP-modes op de iconische ‘Blood Gulch’-map.
Helaas betekende dit dat ik klassiekers zoals Psychonauts, Star Wars: Knights of the Old Republic en Jade Empire miste toen ze nieuw waren. Ik zou ze pas tientallen jaren later kunnen spelen.
Met de Xbox 360 was dit zeker anders; toen die medio jaren 2000 uitkwam, was ik als tiener helemaal verslaafd aan deze console.
Vastgeplakt aan de Xbox 360
Hoewel ik nog steeds genoot van de geweldige spellen op de PlayStation 3 en Nintendo Wii, bracht ik steeds meer tijd door op de Xbox 360 met zijn iconische spellen. Titels zoals Gears of War, Mass Effect, Fallout 3 en BioShock waren favorieten, evenals underrated pareltjes zoals Kameo: Elements of Power en Lost Odyssey.
Ik kwam op het punt dat ik multiplatformspellen zoals Metal Gear Rising: Revengeance, Transformers: War for Cybertron, Batman: Arkham Asylum, de Saints Row-serie en Devil May Cry 4 uitsluitend op de Xbox 360 speelde. Dit kwam omdat ik de besturing voor 3D-spellen beter vond dan op andere consoles.
Voor de duidelijkheid, mijn Xbox 360 ontkwam aan de beruchte “Red Ring of Death”. Ik herinner me echter dat ik ook technische problemen had, grotendeels door mijn eigen toedoen.
Door mijn onervarenheid met e-mailadressen als tiener, had ik op de een of andere manier verschillende Microsoft-accounts door elkaar gehaald. Het kostte mijn broer maanden om dit op te lossen. Ik was hem veel dank verschuldigd en repaid zijn hulp door de “Scan the Keeper”-quest in Mass Effect voor hem te doen. Dit werd helaas een familie traditie waar ik nooit aan zal ontsnappen.
Gedijen op de Xbox One
Toen de jaren 2010 aanbraken, kwam er een grote keerpunt in mijn gamingcarrière. Ik begon me te vervelen met hoe saai Nintendo-spellen waren geworden en had genoeg van de gimmicks met bewegingsbesturing.
Bovendien had ik het zat om te maken te hebben met de slechte cyberbeveiliging van Sony. Deze werd namelijk elke paar maanden gehackt, waardoor ik voortdurend mijn accountgegevens op mijn PlayStation-consoles moest wijzigen.
Hierdoor vond ik het prettiger om consolegames uitsluitend op de Xbox One te spelen. Dit gebeurde ondanks de rampzalige lancering, die altijd-online vereisten had en gedwongen werd om met de Kinect te worden verpakt, waar Microsoft snel op terugkwam.
Hoewel ik de Xbox One niet zoveel speelde als de Xbox 360, omdat ik in de midden jaren 2010 in de pc-gaming stapte, waren de jaren van de Xbox One enkele van mijn meest dierbare gameherinneringen en triomfen.
De Xbox One bracht een van de weinige vechtspellen die ik ooit leuk vond, Killer Instinct, terug met een geweldige reboot die jaren duurde. Het had geweldige AAA-titels zoals The Witcher 3: Wild Hunt, Devil May Cry V en Resident Evil 7: Biohazard, en coole indie retro-throwbacks zoals Cuphead.
Echter, al die herinneringen verbleken in vergelijking met mijn kennismaking met een van mijn favoriete spellen aller tijden op de Xbox One. Dit is Monster Hunter: World, wat geen Xbox-exclusief spel is.
Met meer dan 2.000 uur op mijn Xbox-opslagbestand, ben ik nog nooit zo obsessief geweest over een enkele game als met Monster Hunter World op de Xbox One. Het diepgaande vechtsysteem, de levendige, interactieve wereld vol geheimen, de coole en uitdagende monsters, en de eindeloze hoeveelheid gear om voor te grinden — het was geweldig.
Zelfs het lastige multiplayer matchmaking-systeem en het verhaal dat je vastlegde in Monster Hunter World waren het waard om door te zetten. Het jagen op gigantische monsters ter grootte van gebouwen met mijn vrienden was een van de leukste ervaringen die ik ooit heb gehad. Geen andere multiplayer game is sindsdien nog beter geweest voor mij.
Een onzekere moderne tijd en de onbekende toekomst
En dat brengt ons bij de huidige Xbox Series X|S-epoche, die, zacht gezegd, gemengd is. Hoewel het ons geweldige games heeft gebracht zoals Elden Ring, Lies of P, Psychonauts 2, en Baldur’s Gate 3, zijn er ook enkele sombere situaties ontstaan. Dit heeft me bijna doen overwegen om helemaal met Xbox te stoppen.
De controversiële Xbox ‘reset’ heeft honderden mensen ontslagen. Microsoft heeft gehackte accounts geblokkeerd in plaats van ze te herstellen. Ook zijn er stijgende kosten door de RAM-crisis. Daarnaast is er de angstaanjagende realisatie dat als er iets misgaat met Xbox Live, zowel digitale als fysieke schijven niet zouden werken.
Toch geef ik deze sombere periode waarin we ons momenteel bevinden niet op. Als Xbox erin slaagde de wereldwijde kredietcrisis van 2007 en de jarenlange COVID-19-pandemie te overleven, geloof ik dat het ook deze cyber-apocalyps zal doorstaan.
Zolang mijn vrienden Xbox-games blijven spelen, blijf ik bij de les. We kunnen samen meer waardevolle herinneringen maken terwijl we ons afvragen hoe de opvolger van de Xbox Series X|S, Project Helix, eruit zal zien.
Gefeliciteerd met het jubileum, Xbox, en laten we proosten op nog eens 25 jaar gaming!