De afgelopen maanden keek ik uit naar de kans om Final Fantasy Resonance te spelen, de eerste ‘HD-2D’ RPG binnen de Final Fantasy-franchise. Deze titel beoogt het terugbrengen van turn-based combat naar de serie, die al decennia afwezig was. Spelers worden meegenomen op een grandioos avontuur met prachtige pixel-art graphics, charmante personages en een vermakelijk verhaal dat eerbetoon brengt aan de gehele Final Fantasy-erfenis.
Als iemand die is opgegroeid met de turn-based Final Fantasy-games, te beginnen met de originele PlayStation One-versie van Final Fantasy VII, heeft Final Fantasy Resonance me verwonderd met zijn nostalgische, maar frisse presentatie en gameplay. Toch maak ik me zorgen. Square Enix heeft sinds Final Fantasy X-2 in 2003 geen consolegame met turn-based combat meer ontwikkeld. Jarenlang heeft men geprobeerd de serie om te vormen tot een action-RPG-franchise, wat me bezorgd maakte dat de ontwikkelaars vergeten waren hoe ze turn-based combat voor een Final Fantasy-game moesten creëren.
Gelukkig, na het spelen van de onlangs uitgebrachte demo van Final Fantasy Resonance op Xbox, zijn mijn angsten als sneeuw voor de zon verdwenen, want deze game is tot nu toe geweldig.
Hier is waarom ik uitkijk naar het spelen van Final Fantasy Resonance en waarom jij dat ook zou moeten doen, vooral als je een oude rot bent in het spelen van Final Fantasy of turn-based RPG’s in het algemeen.
Wat is het?
Final Fantasy Resonance volgt het verhaal van Rain, een Ridder van Grandshelt die de taak heeft de levensgevende Kristallen van de wereld te redden van vernietiging door een kwaadaardige groep donkere ridders die de Zwoeren Zes worden genoemd. Onderweg ontmoet je heroïsche metgezellen met intrigerende achtergrondverhalen, verken je een levendige en kleurrijke wereld die is weergegeven in nostalgische maar rijk gedetailleerde pixel-art graphics, en roep je spirituele manifestaties op die ‘Visies’ worden genoemd om je te helpen in turn-based gevechten tegen dodelijke vijanden.
Verhaal en presentatie
Wat me tot nu toe aanspreekt aan het verhaal is hoe eenvoudig, maar effectief en gemakkelijk te volgen het is. Na te maken te hebben gehad met geforceerde alternatieve tijdlijnen en ‘Plotgeesten’ in de Final Fantasy VII Remake-serie, en de overvloed aan uitleg en introspectie in Final Fantasy XVI, is het zo fijn om een Final Fantasy-game te spelen waarin de premisse helder is.
“Kwaadaardige ridders willen de wereld verbranden omdat ze zich onrechtvaardig behandeld voelen; ga ze tegenhouden.”
Wat ook helpt om het verhaal te verheffen van wat ik tot nu toe heb gespeeld, zijn de talloze zijmissies die dieper ingaan op de achtergrondverhalen van de personages, de levendige wereldopbouw en de charmante karakters. Ook de verbluffende manier waarop Square Enix dit presenteert, is indrukwekkend. Deze game perfectioneert ‘HD-2D’ graphics, een grafische stijl die 2D-pixelart combineert met 3D-achtergronden en atmosferische verlichting, met veel enthousiasme.
De cinematische cutscenes, omgevingen en turn-based gevechten zijn zo prachtig geanimeerd en gedetailleerd dat ze de wereld levendiger laten aanvoelen dan games die zijn weergegeven in Unreal Engine. Zelfs de meest alledaagse dingen, zoals het vechten tegen laag-niveau goblins, voelen aan als de meest epische strijd ter wereld. Daarnaast ademt de pixel-art animatie zoveel leven en karakter in de personages door hun gezichtsuitdrukkingen en acties, dat ik me nostalgisch voel naar oude PlayStation One JRPG’s zoals de ondergewaardeerde klassieker, Grandia.
Overigens bevat het verhaal voldoende grappige grappen en hartverwarmende momenten die trouwe Final Fantasy-fans zullen plezieren, terwijl het ook wat luchtigheid biedt na enkele behoorlijk brute momenten.
Classic Final Fantasy turn-based combat keert terug met een moderne twist
Uiteraard laat Square Enix zich niets kosten als het gaat om de presentatie van hun games, maar hoe zit het met de gameplay? Welnu, de turn-based combat was mijn grootste aantrekkingskracht tot Final Fantasy Resonance, en ik ben blij te kunnen melden dat Square Enix nog steeds weet hoe het moet, en het voelt heel goed.
In eerste instantie speelt het systeem vergelijkbaar met dat van Final Fantasy X, waarbij je om beurten elkaar met wapens en spreuken aanvalt totdat één kant is verslagen. Echter, Final Fantasy Resonance introduceerde me snel aan nieuwe mechanismen om de combat interessanter te maken. Deze omvatten het breken van de Stagger-meter van een vijand om deze te verstoren, zoals in Final Fantasy VII Remake, en het verkrijgen van extra beurten waarin je een storm van aanvallen kunt ontketenen om ze verder te verzwakken.
De gevechten worden verder verrijkt met Visies. Deze mechaniek stelt je team in staat om de eigenschappen en vaardigheden van helden uit eerdere Final Fantasy-games of originele helden die exclusief voor deze game zijn gemaakt, te belichamen. Deze Visies kunnen teamleden omtoveren tot tanks die vijanden aantrekken, genezers om het team in leven te houden, schade-dealers die zich richten op het breken van de Stagger-meter van een vijand, en nog veel meer. Bovendien kunnen deze Visies krachtige supermoves uitvoeren, met vooraf geanimeerde cutscenes, wanneer je erin slaagt om alle vijanden op het scherm tegelijkertijd te verstoren.
Terwijl je Visies gebruikt en opwaardeert, kun je zelfs hun passieve eigenschappen permanent leren en combineren om je speelstijl aan te passen en het ultieme team van helden te creëren. Ik raakte zo verslaafd aan het Visies-systeem dat ik urenlang probeerde de paar vaardigheden te leren die beschikbaar waren in de demo, gewoon om te zien wat voor soort teamleden ik kon creëren. Het voelde zo belonend toen ik erin slaagde om een team samen te stellen om de brutale optionele bazen van deze game aan te pakken en wat loot voor mijn inspanningen te verkrijgen, vooral in de Hard Mode, waar het breken van Stagger-meters moeilijker werd met alleen brute kracht.
Overigens, gelukkig biedt deze game je de mogelijkheid om onmiddellijk de moeilijkste moeilijkheidsgraad te spelen, in plaats van dat we eerst de hele game op ‘Normaal/Easy’ Mode moeten voltooien, zoals veel Final Fantasy-games tegenwoordig lijken te doen. Dit maakt de hoogtepunten van het verhaal meer de moeite waard wanneer we de optie krijgen om het op de moeilijkste moeilijkheidsgraad aan te pakken.
Hoop dat de volledige versie van Final Fantasy Resonance zijn naam waarmaakt
Over het geheel genomen ben ik enthousiast over wat ik tot nu toe heb gezien in Final Fantasy Resonance na het voltooien van de demo. Het heeft de retro vibe van de vroege 2D-era Final Fantasy-games perfect gevangen, terwijl het fris blijft met zijn prachtige HD-2D kunststijl. Het gevechtssysteem en het Visies-systeem zijn zo verslavend; er zijn hints van talloze zij-inhoud om aan deel te nemen, en het zit vol met fanservice voor Final Fantasy-fans. Tegelijkertijd is het toegankelijk genoeg voor nieuwkomers om ervan te genieten zonder dat ze huiswerk moeten doen.
Hopelijk, als de volledige versie van Final Fantasy Resonance goed is en genoeg verkoopt bij gamers, overtuigt het Square Enix om in de toekomst meer turn-based Final Fantasy-games te maken zodra ze klaar zijn met Final Fantasy VII: Revelation. Hoe dan ook, ik kan niet wachten om de volledige versie van Final Fantasy Resonance te spelen wanneer deze op 22 oktober 2026 uitkomt op Xbox Series X|S, PlayStation 5, Nintendo Switch 1 & 2, en PC via Steam.
Als je Final Fantasy Resonance zelf wilt uitproberen voordat het zover is, is de speelbare demo beschikbaar om te downloaden op digitale winkels.
