De uitbreiding van Destiny, The Taken King, viert zijn elfde verjaardag en voormalig vice-president van Bungie, Mark Noseworthy, maakte van deze gelegenheid gebruik om te zeggen wat veel Destiny-spelers al vaak hebben gedacht: deze game is geweldig, maar het kan zoveel beter.
Reflecties op The Taken King
In een bericht op Twitter, waarin hij terugblikt op zijn tijd bij Bungie, beschrijft Noseworthy, die in 2024 het bedrijf verliet samen met enkele andere senior medewerkers te midden van ontslagen, The Taken King als zijn persoonlijke hoogtepunt.
“Van alle onderdelen van Destiny waaraan ik heb gewerkt, blijft dit mijn persoonlijke favoriet als speler en waar ik het meest trots op ben,” reflecteert hij. “We wisten dat Destiny 1 zo dichtbij geweldig was; het miste gewoon een paar ingrediënten en een andere voorbereiding. ‘Ik hou van spelen Destiny. Ik haat dat het niet beter is’ was ons mantra tijdens het maken van [The Taken King].”
De impact van The Taken King
De vroege dagen van Destiny waren een van de rommeligste periodes van de serie, waarbij zowel spelers als Bungie onduidelijkheid hadden over wat de game eigenlijk moest zijn. De Vault of Glass, de eerste raid, hielp om de visie te verduidelijken en, eerlijk gezegd, de game weer leven in te blazen. Maar het was The Taken King – een overvloed aan nieuwe content, een onmetelijk sterkere verhaallijn, toegevoegde bouwopties en verbeterde progressie en eindspelactiviteiten – die de game echt naar een hoger niveau tilde. Dit is wat Destiny kan zijn.
The Taken King wordt nog steeds herinnerd als een van de beste uitbreidingen in de geschiedenis van Destiny – voor sommigen zelfs de beste, hoewel ik persoonlijk het liever achter The Witch Queen plaats en bovenaan The Final Shape. (Het is geen toeval dat de meeste van de beste uitbreidingen Hive-thema’s hebben, omdat de Hive de beste lore hebben.) Het legde ook een patroon vast dat veel van het leven van Destiny zou bepalen, en een iets meedogenlozer mantra die veel spelers omarmden: Ik haat Destiny, het is mijn favoriete game.
Gedurende zijn leven heeft Destiny vaak de indruk gewekt dat het op het punt staat een grote sprong voorwaarts te maken, waarbij alleen de beste uitbreidingen daadwerkelijk aan alles voldeden wat werd verwacht of voorgesteld en systeemfouten vermeden die weer door een andere uitbreiding zouden moeten worden verholpen.
Als ik terugkijk, waren veel uitbreidingen van Destiny echt herstelwerkzaamheden. Forsaken van Destiny 2 was bijvoorbeeld een bijna exacte herhaling van The Taken King: na een problematische lancering greep Bungie in om een aantal fouten te corrigeren. Dat werd mijn meetlat voor uitbreidingen: hoeveel van dit is het herstellen van Destiny, en hoeveel is het vieren of uitbreiden ervan? Is de game nu geweldig, of zou het later geweldig kunnen zijn?
De laatste update voor Destiny 2, die vastzat in een impasse nadat Bungie de actieve ontwikkeling had stopgezet en echt prioriteit gaf aan het uit de problemen halen van Marathon, heeft de game in een van de beste posities ooit achtergelaten, met FOMO verwijderd, loot bijgewerkt en veel evenementen beschikbaar. Maar met het einde van de ontwikkeling is de game ook gestopt met het najagen van nieuwe horizonten. We zullen nooit die sprongetje maken nu.
Bungie beëindigt de seizoensgebonden planning van Marathon, stelt een update van september uit naar december en maakt het meer zoals Destiny 2.