Je kent het wel: wanneer iemand in een film of tv-show een videogame speelt, beweegt hij de controller als een gek en draait zijn hoofd van links naar rechts. Het ziet er belachelijk uit, nietwaar? Nou, zoals mijn recente nekpijnen kunnen bevestigen, is dat precies het gedrag dat Ace Combat 8: Wings of Theve bij mij oproept wanneer ik betrokken ben bij een intense dogfight of een scherpe bocht maak om te voorkomen dat ik tegen een gebouw aan knal waar een vijandelijke luchtafweerinstallatie op staat.
Ace Combat 8 zet de tradities van de serie voort met razendsnelle gevechten in de lucht, opwindende vluchtcombat en de beste soundtracks. De vernieuwde focus van Bandai Namco op verhalende cutscenes maakt het echter iets trager om in de actie te komen. Maar naarmate je door een van de grootste campagnes in de serie vliegt, weet het verhaal je te pakken en versnelt het tempo snel naarmate elke missie een geweldige dosis strakke vluchtcombat biedt.
Ik speel al zo lang actiegames als ik me kan herinneren, met meerdere herhalingen van titels zoals Devil May Cry en Bayonetta die een vast onderdeel van mijn leven zijn. Bovendien is Metal Gear mijn favoriete serie, dus ik houd van een goed verhaal over schimmige overheden. Ace Combat is een van mijn nieuwere liefdes in de afgelopen jaren, met Ace Combat Zero en AC7 als bijzondere hoogtepunten. – Reviewer Scott McCrae
Rex gaat het je geven
In dit deel is je stemloze piloot Rex van Joker Squadron. Net als veel andere Ace Combat-piloten is hij de beste in zijn vak en de grootste hoop om de oorlog te stoppen. Rex vervult de rol van de ‘Wings of Theve’, een legendarische aas wiens daden wijdverspreid zijn over het continent Usea om hoop te inspireren tijdens de invasie van het buurland Sotoa. Maar de Wings of Theve is een verzinsel dat is voortgebracht uit een desinformatiecampagne, en de echte Wings – Cope – werd gedood voordat Rex het toneel betrad.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik aanvankelijk een beetje sceptisch was over het aantal cutscenes. Ze zijn een enorme sprong in kwaliteit vergeleken met de slideshow-stijl van Ace Combat 7, zoals het meest duidelijk naar voren komt met de hond die deze keer geen JPEG is. Maar wanneer arcadische games ineens veel video’s gaan tonen, is dat meestal een rode vlag. Het duurde 45 minuten van het opstarten van het spel tot het voltooien van de eerste missie, wat me zorgen baarde. Echter, naarmate het spel vorderde, nam het aantal cutscenes af, en ironisch genoeg groeide mijn band met hen dankzij een uitstekende cast van wingmen, de beste rivaal sinds Zero, en een innerlijke monoloog van Cope die de stilte van onze protagonist compenseert.
Ik hou vooral van de metanarratief rondom het aannemen van de Wings-titel – het fabriceren van een legende als een middel van strijd blijft een onderstroom door het hele verhaal. Er is een vleugje Metal Gear Solid in de thema’s van gerichte desinformatiecampagnes op sociale media, de rol van bedrijven in de oorlogseconomie, en hoe ze profiteren van oorlog, ongeacht de winnaar, wat bijzonder relevant aanvoelt in de moderne tijd.
Strangereal liefde baby
Ace Combat 8 herinnert ons eraan dat het de basisprincipes niet heruitvindt; je doorloopt een campagne van 30 missies, waarbij je de beste vliegtuigen, wapens en onderdelen kiest voor wat nodig is, en dan aan het werk gaat. Als je Ace Combat 7 hebt gespeeld, voel je je meteen thuis met de besturing. Waar Wings of Theve uitblinkt, is de variëteit aan missies. Je moet door steden vechten om grondtroepen te escorteren, in een missie moet je vluchten voor de vijand in een ondermaats vliegtuig, terwijl andere missies je dwingen zoveel mogelijk vernietiging aan te richten aan de verschillende basiskampen van de vijand binnen een tijdslimiet. En natuurlijk houdt de Vergil-fan in mij het meest van de ontmoetingen met je rivaal.
Het kan soms overweldigend zijn. Er gebeurt zoveel tegelijk op het scherm, en je moet op zoveel bedreigingen letten. In een missie moet je dogfights aangaan met je rivalen, zoveel mogelijk vijandelijke luchtafweergeschut uitschakelen, terwijl je ervoor zorgt dat je troepen de stad ongedeerd kunnen binnenkomen. Je zult jezelf over het slagveld zien vliegen, maar in plaats van frustrerend druk werk, is het gevoel van overbelast zijn opwindend en benadrukt het dat Usea op zijn laatste benen staat.
Ondanks de stress ben ik aan het einde van het spel van een wannabe flyboy naar het gevoel gegaan echt de aas-piloot te zijn die ik verondersteld word te zijn, met mechanische en verhalende wendingen die samenkomen om enkele van de meest bombastische eindmissies in de serie tot nu toe te leveren, die zelfs de propulsieve Top Gun Maverick in de schaduw stellen. Zelfs nu ben ik niet zeker hoe ik het heb overleefd, en de herinneringen aan het zien van relaties die zich in deze benarde momenten ontvouwen, in gameplay in plaats van alleen cutscenes, maken deze reis extra speciaal. Er zijn bijna Avengers Endgame-niveau flair in enkele belangrijke momenten, zoals een waarin ik echt de kansen tart in wat lijkt op een zelfmoordmissie.
Als er één ding is dat je kunt verwachten van een Ace Combat-game, dan is het dat het een briljante soundtrack heeft. Gelukkig is Wings of Theve daar geen uitzondering op, met waarschijnlijk mijn nieuwe favoriet in de serie naast Ace Combat Zero. De missies bevatten een hoop epische orkestrale nummers die perfect de gespannen dogfights accentueren, terwijl de gitaren en in-universe muziek een goede variatie toevoegen. Het Shadows-thema – al een aanstekelijke groepschant die dreiging oproept – die in missie 3 volledig in gang schiet, is misschien het enige moment waarop ik me kan herinneren dat ik hardop zei: “oh mijn god”, omdat het gewoon zo goed was.
Multiplayer en conclusie
Tot slot is er Ace Combat Online, het multiplayercomponent van het spel. Helaas was dit slechts één dag beschikbaar tijdens de beoordelingsperiode. Wat ik heb kunnen proberen was een leuke selectie van PvP- en PvE-missies, maar met slechts een handvol spelmodi en een lobby-systeem dat je uitsluit van het doen van iets terwijl je wacht op een potje, weet ik niet of het iets is waar ik veel naar terug zal keren zodra de hype na de lancering is verdwenen.
Ace Combat 8 is een fantastische nieuwe toevoeging aan de serie van Bandai Namco. Hoewel het in het begin wat traag is, stijgt het verhaal uiteindelijk dankzij briljante personages en een dreigende metanarratief, terwijl elke nieuwe missie een explosie van intense gameplay biedt. Zelfs met een van de langste campagnes in de serie, blijft het spannend en is het iets waarvan ik zie dat ik er in de komende jaren weer naar terugkeer wanneer ik mijn G-kracht fix nodig heb.
Ace Combat 8: Wings of Theve werd beoordeeld op PS5 Pro, met een code geleverd door de uitgever. Alle screenshots zijn genomen in de Frame Rate Priority-modus.
Ace een andere uitdaging aan met onze beste simulator- of beste actiegame-lijsten!