Het is al een tijd geleden dat ik zo veel plezier had met het ontwaken in een vreemde diner en vechten voor mijn leven, sinds Fahrenheit. Silver Pines toont zijn invloeden op meesterlijke wijze en dat is zeker niet negatief. Het combineert elementen uit verschillende genres tot een survival horror Metroidvania die van begin tot eind boeiend is, terwijl detective Walker een mysterieuze, vergeten en verlaten stad verkent op zoek naar een vermiste muzikant.
De prachtige schilderachtige visuals contrasteren mooi met de somberheid van de omgeving. De ontspannende ambient muziek van jukeboxen of radio’s doorbreekt de stilte van de verkenning. Deze dromerige kwaliteit, gecombineerd met nachtmerrieachtige inhoud, roept een sterke en sfeervolle atmosfeer op die perfect aansluit bij het onderzoekende verhaal waarbij de realiteit zelf op de proef wordt gesteld.
In de uitgestrektheid van horror ben ik vooral aangetrokken tot het psychologische aspect, dus geestes spelletjes in mijn fysieke spellen zijn voor mij een pluspunt. Ik heb me altijd erg verdiept in horrorseries zoals Fatal Frame en Silent Hill. Geef me een personage waarmee ik me kan identificeren en een mysterie om in te duiken, en ik leer de rest terwijl ik verder ga. – Reviewer Max Williams
Zilverrand
Silver Pines ziet er niet alleen goed uit en klinkt goed, het voelt ook goed dankzij de uitstekende pacing in zowel het verhaal als de voortgang door zijn spookachtige, dichte wereld.
Het ontgrendelen van nieuwe items stelt Walker in staat om nieuwe gebieden van de gedetailleerde kaart te verkennen, wat het spannend maakt om eerdere gebieden opnieuw te bezoeken en verder te duiken in de geheimen van Silver Pines. Terwijl het jongleren met voorraden en het ontgrendelen essentieel is in spellen zoals Resident Evil, heeft Silver Pines een systeem dat meer Metroidvania-achtig aanvoelt, waarbij de kaart zich ontvouwt en je voortdurend het gevoel hebt dat je de grenzen van de ruimte aan het verkennen bent.
Dit systeem werkt geweldig samen met het voorraadbeheer, waarbij gereedschap meerdere toepassingen heeft. De koevoet, die houten panelen kan omhalen, is veel veelzijdiger dan het mes, maar neemt natuurlijk meer ruimte in. Het fungeert echter ook als een melee-wapen, zodat het geen verspilde itemruimte is om het overal mee naartoe te nemen. De sleutel voor het putdeksel daarentegen is iets meer een hinder. Waar essentiële items in Resident Evil vaak verbruikt worden, blijven ze in Silver Pines veel vaker behouden.
Je kunt items combineren, upgrades voor je wapens vinden zodat ze minder ruimte innemen, en vaak belangrijke onderdelen in de puzzel laten liggen die je weet waarvoor ze zijn, zodat je niet met ze hoeft te sjouwen terwijl je naar de rest zoekt. Er zijn ook genoeg opslagdozen zodat je kunt wisselen tussen wat je nodig hebt of denkt nodig te hebben (bijvoorbeeld meer wapens) zodat je altijd voorbereid bent. Je moet echter echt regelmatig bewegen, overdragen, combineren en dingen in je inventaris draaien om te optimaliseren wat je meedraagt. ‘Ik zal nooit zonder lege flessen komen te zitten,’ zei ik, en toen gebeurde het en vroeg ik me af of ik mijn Molotov-cocktail over de vloer kon gieten zodat ik er wat kruiden in kon stoppen.
Het camerasysteem van Silver Pines is een geweldige manier om het bijhouden van mysteries en gebieden te vergemakkelijken, en bouwt voort op de nu geliefde mechanic van Prince of Persia: The Lost Crown. Heb je een interessant punt gevonden? Maak snel een foto. Silver Pines moedigt je aan dit te doen terwijl je objecten onderzoekt of belangrijke gebieden op de kaart tegenkomt, maar je kunt en moet het veel meer naar eigen inzicht gebruiken, zoals elke goede detective zou doen.
Ik maak foto’s van borden met nummers die ik wil bellen. Borden die mogelijk geheimen bevatten bij een tweede blik. De prijs van sigaretten? Ja, dat kan belangrijk zijn. Maak een foto. Je wilt ook niet in de verleiding komen te denken dat het makkelijk zal zijn om later terug te komen naar een item wanneer je de ruimte hebt om het op te rapen, om dan in een waas door de stad te dwalen op zoek naar dat item. Wees niet zoals ik. Gebruik je camera veel.
Kleine details zoals de automaat voor items en het gebruik van de telefoon voor zowel opslaan als verhaaldoeleinden voegen een extra laag toe aan een al gepolijst spel. Ja, je moet betalen om de telefoon te gebruiken, dus het is altijd de moeite waard om de muntgleuf goed door te zoeken.
Contact opnemen met je klant, de heer Jackman, door te saven, helpt ook om je te herinneren aan wat je aan het doen bent wanneer je een save oppakt en laat je weten wanneer je op de goede weg bent. Zelfs wanneer ik zeker ben van mijn pad vooruit, ben ik altijd nieuwsgierig naar wat Walker’s bijgewerkte rapport zal zijn. Het spel is zo vriendelijk om soms Jackman je te laten bellen na bijzonder grote verhaalmomenten (meestal afgesloten met een bossgevecht), zodat er een aantal gratis opslaankansen zijn als je helemaal geen munten meer hebt.
Kom Pijn met mij
Silver Pines is een spel dat bij je blijft. Ik rolde van de ene eindscène naar de andere en weer terug, terwijl ik probeerde zoveel mogelijk aanwijzingen te verzamelen terwijl ik voltooide wat ik nodig had en alles in mijn hoofd draaide, zelfs wanneer ik niet aan het spelen was.
Ik doorzocht de kaart naar ventilatieschachten die ik nog niet had geopend, richels waar ik me nog niet vanaf had gegooid om te zien wat eronder zat, en vond meestal iets dat de moeite waard was. Uiteindelijk ging ik terug en maakte ik alle laatste vijanden af, gewoon zodat de hele stad veilig was om mijn inventaris te bekijken en mijn aantekeningen op elk gewenst moment te bekijken. Want niemand wil dat een Silent Hill-achtige monster hen achterna zit terwijl ze wanhopig op zoek zijn naar een automaat.
Verhaal en Mysterie
Het enige echte probleem dat ik heb, is dat Silver Pines soms in zijn eigen verhaal kan struikelen. Zelfs met een sterk idee van waar het verhaal naartoe ging, was ik gefascineerd om alles te leren en ontdekken wat ik maar kon. Het doet zo’n sterke klus in het opbouwen van de wereld en het creëren van intrige rondom de stad als geheel, niet alleen Walker’s eigen doel, dat drie eindes later ik nog steeds vragen en wilde theorieën heb waarover ik meer informatie wil.
Ik zit hier vol vragen: wat is de betekenis van de tv-shows? Waarom mag ik het Conmag-nummer bellen? Wat betekent het allemaal?! Alles is zo goed gechoreografeerd dat het vreemd aanvoelt om losse eindjes te hebben.
Terwijl het waar is dat grote horror mysteries veel langer aanhouden dan je ermee klaar bent, voelt het alsof alle eindes van Silver Pines die ik heb ontdekt (en dat zijn ze allemaal) net niet in de zoete spot aankomen, wat me het gevoel geeft dat ik iets heb gemist in plaats van echt achtervolgd te worden door verboden ontdekkingen.
Zoals het nu is, is het een onrecht voor zo’n uitstekend spel om ontevreden achter te blijven. Misschien gaat het om de reis in plaats van de bestemming, maar ik heb niet het gevoel dat de reis voorbij is en eerlijk gezegd wil ik niet dat deze eindigt. Ik zal nog een tijdje rommelen met mijn punaises en rode draad, hopend dat er meer komt, want het is een wereld waar ik nog niet klaar mee ben. Misschien is dit alles een ingewikkelde truc om me te leren dat perfectie onbereikbaar is.
Silver Pines is beoordeeld met een PC-code via Steam Deck, met een code aangeboden door de uitgever.