Coöperatieve spellen kunnen twee kanten op: ze kunnen een verbindende ervaring zijn die mensen dichterbij elkaar brengt, of ze kunnen leiden tot geschreeuw en frustratie. Ghost Town Games heeft beide mogelijkheden ervaren, vooral met hun bekroonde titel Overcooked, die sinds 2016 populair is. In deze game moeten duo’s tegen de klok samenwerken om maaltijden te bereiden. Terwijl sommige koppels onder druk breken en ingrediënten naar elkaar gooien, heeft dit in China geleid tot de bijnaam ‘Divorce Kitchen’. Tien jaar later is de impact en het succes van Overcooked in de co-op gamemarkt onmiskenbaar. Dit verklaart mijn nieuwsgierigheid naar het volgende spel van de studio, Stage Fright.
Bij de eerste aankondiging van het spel in 2024 had ik verwacht dat het elementen van Overcooked zou bevatten. Echter, na het bekijken van de nieuwste trailer tijdens Nintendo’s 2026 Direct, sprak ik met de medeoprichters van Ghost Town Games, Phil Duncan en Oli De-Vine, om te ontdekken wat Stage Fright zo anders maakt.
Een avond samen
Ghost Town Games schuwt het niet om nieuwe dingen uit te proberen. Terwijl Overcooked zich richt op tijdgebonden uitdagingen en hectiek in de keuken, is Stage Fright een narratief gedreven spel. Hierin volg je drie protagonisten in een coming-of-age verhaal. Gedurende het spel communiceer je met elkaar om puzzels op te lossen die doen denken aan escape rooms, terwijl je een schattige maar spooky wereld verkent.
“Wat we niet wilden, is dit keer een puur chaotisch spel maken. We wilden dat het iets was dat mensen samenbrengt. Het lijkt misschien voor de hand liggend, maar laten we het hebben over hoe Overcooked mensen uit elkaar kan drijven,”
legde Duncan uit toen ik vroeg naar de keuze om af te stappen van de tijdgebonden gameplay van Overcooked. “Dit is het spel dat we willen dat je op een vrijdagavond met je partner speelt, de gordijnen dichtdoet, een pizza bestelt, en samen speelt, hopelijk dichter naar elkaar toe groeit,” vervolgde hij.
Overcooked heeft misschien een vage overkoepelende verhaallijn, maar laten we eerlijk zijn: je blijft niet voor het verhaal, maar voor de culinaire chaos. De trailers van Stage Fright geven echter een ander gevoel, meer als het kijken naar een animatiefilm. Dit komt omdat De-Vine uitlegt dat het nieuwe spel “gebouwd is rond dit mysterieuze strand-coming-of-age verhaal.” Ghost Town Games heeft eerder slechts oppervlakkig met narratieven geëxperimenteerd, maar Stage Fright belooft een lineaire, gestructureerde ervaring die verschilt van de snelle, karakterloze avatars van Overcooked.
“Veel van wat je ervaart met Overcooked of met ieder coöperatief spel draait om communicatie met de persoon naast je. We dachten, laten we proberen dat ook in het verhaal te verwerken,” zegt Duncan. “Dus de uitdagingen en de karakters die ze ontmoeten, zijn gerelateerd aan hun interacties en de evolutie van hun relatie.”
Geen speler achtergelaten
Ook al ben ik een grote liefhebber van narratief-georiënteerde co-op spellen zoals die van Hazelight Studio, zoals It Takes Two en Split Fiction, de verschuiving naar een narratieve ervaring is een grote verandering van de arcade-achtige levels van Overcooked. Stage Fright biedt een unieke benadering van het co-op genre, waarbij spelers drie karakters volgen in plaats van twee, ondanks dat het spel een strikt tweespelerformat heeft.
De-Vine en Duncan onthulden dat spelers niet dezelfde karakter kiezen voor de hele ervaring. In plaats daarvan word je “gewisseld” tussen verschillende rollen gedurende het verhaal. Dit zorgt niet alleen voor variëteit voor alle spelers, maar voorkomt ook dat iemand zich “meegetrokken” voelt.
Om dit verder toe te lichten, beschrijft Duncan een sectie waarin een spotlight “door één speler wordt bestuurd, en de andere speler binnen dat licht moet blijven terwijl er gevaar om hen heen is.” De rol van de speler die de spotlight bestuurt, blijft echter niet de hele level hetzelfde.
“Variatie is belangrijk voor ons, niet alleen om het spel spannend te houden, maar ook om in te spelen op de sterke punten van verschillende spelers,” legt Duncan uit. Het team is zich ervan bewust dat elke speler iets te doen moet hebben in een sectie. “Je vindt één speler die goed is in woordpuzzels; stel dat iemand anders beter is in ruimtelijk inzicht; iemand is meer bezig met de vaardigheidskant. Dit is weer een manier om ervoor te zorgen dat niemand alles oplost, en om het spel fris te houden.”
Gesplitste realiteit
Een van mijn grootste ergernissen in coöperatieve spellen is dat sommige titels als singleplayer spellen hadden kunnen aanvoelen. Maar de keuze van Stage Fright om split-screen te gebruiken, biedt elke speler een unieke ervaring en bevordert tegelijkertijd samenwerking, aangezien ze moeten communiceren om puzzels op te lossen.
De constante split-screen, of je nu online speelt of lokaal, draait om perspectief. “Het plaatst spelers vaak op verschillende locaties, of als ze zich op dezelfde plek bevinden, kunnen ze verschillende dingen zien,” zegt De-Vine. “Je gaat dingen missen die de andere speler ziet. Dan moeten ze je meenemen in hun gedachtegang. Anders is het spel onmogelijk voor jou als je niet communiceert, en het is niet mogelijk voor één speler om het spel voor de ander te spelen.”
De uitdaging is nog steeds aanwezig
De keuze voor split-screen, de focus op het verhaal en de kunststijl van Stage Fright zijn allemaal sterk verschillend van Overcooked. In plaats van een ander spel dat gedefinieerd wordt door “communicatie in chaos”, voldoet Stage Fright aan vrijwel al mijn co-op eisen, terwijl het ons ook de kans biedt om even op adem te komen.
Duncan vertelt me dat je kunt pauzeren tijdens de eerder genoemde spotlight-sectie: “Eén speler kan gewoon stoppen met het bewegen van de controller, en de andere persoon kan gewoon in het midden van de spotlight staan,” legt hij uit. Er is chaos in het spel, maar je kunt je terugtrekken zonder je druk te maken om de tijd.
Dit kan bij sommigen de alarmbellen laten afgaan over Stage Fright en de toegankelijkheid ervan, met de vrees dat Ghost Town Games te veel van zijn scherpte verliest. Gelukkig hebben De-Vine en Duncan me verzekerd dat Stage Fright zeker uitdagend is. Zonder in details te treden, hint beiden dat spelers elkaar “op een speelse manier kunnen laten omkomen.”
“Het gaat om het balanceren van momenten van adrenalinekick en je dan even afkoelen,” zegt Duncan. “We maken geen spel dat spelers veel zal straffen, maar we creëren een spel dat moeilijk zou moeten zijn als je niet goed communiceert. En als je goed communiceert, zou het bevredigend moeten zijn,” vervolgt De-Vine.
De meer cerebrale benadering van Stage Fright klinkt misschien verre van Overcooked’s snelle, hectische gameplay, maar het is zeker een evolutie van het kernidee.
“Het is verbonden in die zin dat we nog steeds proberen spellen te maken voor gamers en niet-gamers. Het blijft ook zeer gericht op communicatie en toegankelijkheid,” vertelt De-Vine me. “Maar we willen iets origineels en anders doen.”
Na tien jaar van koppels die zich in schreeuwpartijen verliezen met Overcooked, lijkt de meer narratief georiënteerde aanpak van Stage Fright de leegte in co-op spellen op te vullen voor duo’s die niet goed konden omgaan met de chaotische keukens. Het is duidelijk dat Stage Fright geen nieuwe “Divorce Kitchen” zal worden, gezien alles wat ik tot nu toe heb gezien. In plaats daarvan kan de meer methodische aanpak en de nadruk op het samen overwinnen van een charmante mysterie eindelijk die gebroken vriendschappen herstellen.