Vanaf het moment dat ontwikkelaar Fuse Games in januari 2023 werd opgericht, was het de bedoeling om een Star Wars-racegame te maken. CEO Matt Webster vertelt dat ongeveer drie weken na de oprichting van de studio, het team in een vliegtuig stapte om Lucasfilm Games te bezoeken en het idee – “Galactic Racer” – voor te stellen.
Fuse Games is opgericht door voormalige ontwikkelaars van Criterion Games (bekend van de Burnout-serie), en het combineren van de arcade-raceervaring van het team met hun eerdere werk aan Star Wars-titels was, zoals Fuse’s creatief directeur Kieran Crimmins zegt, “een voor de hand liggende keuze”. Hoewel de pitch van ‘Burnout maar dan Star Wars’ intrigerend is, was het team bij Fuse niet tevreden met het terugkeren naar vertrouwd terrein, vooral niet in een competitieve gamewereld.
Burnt out
Met series zoals Forza Horizon en Gran Turismo die de triple-A-racewereld domineren, is de focus verschoven van arcade-actie naar realisme en schaal, die optimaal gebruikmaakt van moderne hardware. Meer auto’s, meer circuits, uitgestrekte open werelden en eindeloze beloningen voor iedereen. Zelfs Mario Kart, een van de laatste grote bastions voor arcade-racen, volgde deze trend met Mario Kart World, dat een open wereld als kernfunctie heeft.
Vanwege hun erfgoed en expertise uit de arcade-racegames van de jaren 2000, was het voor de ontwikkelaars van Fuse Games nooit de bedoeling om de massa te volgen bij het maken van Star Wars: Galactic Racer. “Ik denk dat deze jongens bij Fuse absoluut een geweldige arcade-racegame hadden kunnen maken,” zegt Craig Derrick, uitvoerend producent bij Lucasfilm Games. “Maar er was altijd de bedoeling, denk ik vanaf het begin, om te vragen: ‘hoe kunnen we het genre vooruit helpen?'”
Het is niet de eerste keer dat de oprichters van Fuse het genre nieuw leven inblazen; hun eerdere werk bij Criterion Games heeft ook bijgedragen aan de vormgeving van moderne racegames. Burnout Paradise uit 2008 – hoewel het niet de eerste open-world racegame was – heeft ongetwijfeld invloed gehad op de eerste delen van de Forza Horizon en The Crew-series, dankzij een kaart zonder gedefinieerde circuits die meer als een rijplezier fungeerde.
Crimmins beschrijft deze verschuiving na Burnout Paradise als een “zeeslag”, maar vindt dat er sindsdien niet echt een andere grote verandering in het racegenre is geweest, ondanks het feit dat er veel gepolijste racers zijn in zowel de triple-A als indie-ruimte. Hij gelooft specifiek dat gevolgen “ernstig ontbreken” in grote racegames, waarbij Webster toevoegt dat sommige titels een beetje krachteloos aanvoelen: “Ik denk dat er een beetje van de scherpe kant af is gehaald in [racegames]. Je zet een auto tegen de muur en wat gebeurt er? En als er niets gebeurt, dan valt het vanuit een emotioneel perspectief een beetje plat.”
Rogue One
Met de ambitie om gevolgen terug te brengen met Galactic Racer, besloot het team bij Fuse Games na veel prototyping dat een runs-gebaseerd, roguelike-geïnspireerd format de juiste weg was. Zoals ik opmerkte in mijn review van Star Wars: Galactic Racer, kon ik niet geloven dat deze racing-roguelike hybride nog nooit eerder door een mainstream studio was geprobeerd, want het is een natuurlijke combinatie.
Het toepassen van een runs-gebaseerde structuur op een arcade-racer komt in conflict met “een hoop conventies in racegames”, legt Webster uit. Spelers zijn gewend om altijd te winnen in veel moderne racegames, terwijl de roguelike-mechanica in Star Wars: Galactic Racer daar fel tegenin gaat. “Dit spel moet je uitdagen, en we wilden dat vooropstellen, zodat je het gevoel hebt: ‘een zwaar bevochten vijfde plaats? Ja, dat neem ik,'” zegt Webster.
Over de circuits van Galactic Racer racen en je speeder onvermijdelijk verwoesten betekent dat het onwaarschijnlijk is dat je je eerste evenementen wint, wat een verfrissende en nederige ervaring is. Die crashes zijn ook waar het DNA van Burnout het meest schittert in Galactic Racer. Het voelt ook als klassiek Star Wars, wat logisch is, aangezien Webster zegt dat ze in een cirkelmoment geïnspireerd zijn door The Phantom Menace in het verleden.
“Toen we Burnout maakten, was de podrace-sequentie in Episode One een enorme invloed qua drama, spanning en pure snelheid en kracht, en de viscerale aard van die crashes was een grote inspiratie,” zegt hij. Het terugbrengen van die elementen in een echte Star Wars-setting met een roguelike-structuur betekent dat elke crash ook dient als een “leermoment”, en inderdaad, ik leerde al snel dat overleven prioriteit heeft, niet de overwinning.
Bring balance
Galactic Racer was echter ooit veel strenger. Bij het bekijken van eerdere iteraties van de wrecking out-loop, delen Webster en Crimmins dat er een versie was waarin je maar één keer kon crashen in plaats van drie keer, en een andere waarin je elke keer in de top drie moest eindigen – de laatste leeft voort als het Eliminator-evenement. Webster zegt ook dat Galactic Racer veel van zijn spelers vraagt qua cognitieve belasting.
Maar het ging ook de andere kant op, zoals Crimmins uitlegt: er was een versie die veel eenvoudiger was. “Het voelde alsof het al zijn scherpte verloor, en nu voelt het triviaal aan, en mijn beslissingen doen er niet toe,” zegt hij. “Die balans goed krijgen is ongelooflijk belangrijk om je die emotionele hoogte te geven wanneer je wint, maar ook om je de drang te geven om vooruit te gaan wanneer je dat niet doet.”
Dat is een dubbel moeilijke balans te vinden, aangezien een deel van je publiek misschien ook gewoon geïnteresseerd is in Star Wars zonder enige ervaring met racegames. Zoals Derrick uitlegt, betekende dat dat ze de game toegankelijk moesten maken zonder afbreuk te doen aan wat Fuse wilde doen, waarbij het verhaal van de game en de reis van Shade cruciaal zijn.
“We nemen je mee door een leuk raceverhaal,” zegt Derrick. “Dan zetten we je in het paddock, en nu heb je een plek waar je even de snelheid hebt verminderd, zodat je een gevoel kunt krijgen voor de wereld en je plaats daarin kunt voelen. En dan beginnen we het tempo op te voeren en de uitdaging te verhogen. Het is belonend omdat het niet bestraffend is.”
Ondanks dat Galactic Racer soms uitdagend is, was het maken van een toegankelijke en echte arcade-racer de kern van Webster’s filosofie. “‘Arcade’ is niet de afwezigheid van diepgang. Het is hoe het spel zich aan jou presenteert, waardoor het super toegankelijk is,” zegt hij. “Ik kan erin stappen, heel snel een geweldige ervaring hebben, maar het wil dat ik doorga. En ik denk dat we dat met Galactic Racer echt omarmen en moderniseren op een manier die het hart van het spel behoudt, maar ook hedendaagse game-elementen toevoegt.”
Die pieken en dalen van intensiteit, moeilijkheid en strategie die voortkomen uit het runs-gebaseerde format, maken Star Wars: Galactic Racer zo boeiend voor mij. In plaats van een constante stroom van eerste plaatsen en prijzen die uiteindelijk leeg aanvoelen, of vastlopen in realistische simulatie, dwingt het je om te vechten voor elke positie en grote risico’s te nemen op een manier die de meeste moderne racegames niet doen. Om die reden zou Galactic Racer een nieuwe zeeslag voor het genre kunnen vertegenwoordigen.
Galactic Racer is zonder twijfel een van de beste Star Wars-games als je de Force voelt. En de runs-gebaseerde twist maakt het ook een van de beste racegames die je op dit moment kunt spelen!